Free counter and web stats

zaterdag 21 maart 2020

Geen goed nieuws


Vanochtend werden wij gebeld dat we met spoed naar het zieknhuis moesten komen omdat het erg slecht ging met Lazlo.

Na de dagelijkse zorg kreeg Lazlo het ineens vanuit het niets heel erg benauwd.
Ze hebben alle zeilen bij moeten zetten om hem er weer bovenop te krijgen, waar hij in eerste instantie nergens op reageerde.

Toen wij in het ziekenhuis aankwamen was hij redelijk stabiel.
Dat wil zeggen dat hij voor CTscan weg kom.

Goed was het zeker niet want hij kreeg 100% zuurstof en z'n co2 liep huizenhoog op.

Helaas konden ze niet echt iets vinden op de CT scan.

Daarna hebben ze nog op de OK gekeken met contrastvloeistof maar er waren geen lekkages van aders zichtbaar.
Er werd ons verteld......
Dat als er geen lucht in kan er maar een paar opties zijn.
De aders aan de buitenkant vd long lekke
Of aders aan de binnenkant van de long lekken.
Of er is een longembolie
Of er is een klaplong

Maar geen van dit allen is het geval, dus het is een raadsel wat er nu gebeurd is.

Toen wij net uit het ziekenhuis weggingen begon het co2 gelukkig wel wat te zakken en kreeg hij ipv 100% zuurstof   nog 75% zuurstof.

We hopen dat het allemaal wel weer de goede kant uitgaat.

Het is een heel warrig verhaal dit met de conclusie dat Lazlo er niet best aan toe is en er niet nog zoiets moet gebeuren want dan zijn ze erg bang dat hij het niet gaat redden.

vrijdag 20 maart 2020

Weer 1 uurtje op bezoek



Vandaag weer het miezerige 1 uurtje op bezoek geweest bij Lazlo.

Ik begrijp het wel hoor maar het is best moeilijk dat hij daar zo alleen ligt.

Het gaat een heel klein beetje beter met Lazlo.
De ontstekingswaarden nemen gelukkig wat af.
Ze gaan kijken hoelang Lazlo nog de antibiotica via het infuus nodig heeft, en zodra deze gestopt kan worden mag Lazlo naar huis om daar verder beter te worden.

De ademhaling ging wat rustiger dan gisteren en hartslag was ook een stuk rustiger.


Eind van de middag werd ik nog gebeld door de CTBarts en hij zei.
'Wat wel een vraagteken blijft is waarom Lazlo het soms zomaar ineens benauwd krijgt.'

Of dit nou komt door de longontsteking of door de angst/paniek waar Lazlo soms ineens last van heeft.

Samen hebben we na overleg besloten dat wij allebei denken dat het waarschijnlijk een combinatie van beiden is.

Vanmiddag heeft Lazlo nog wel een zakje bloed gekregen.
Dit omdat er iets wat aan de lage kant was, helaas weet ik alleen niet meer precies wat.

Verder kwam de fysio nog even langs en zij zou wat gaan bewegen met armen en benen om de boel een beetje soepel te houden.

Ook is Lazlo naar een andere kamer verhuist op een andere unit.
Ze gaan de unit waar Lazlo eerst lag helemaal inrichten voor corona patiënten.


Hopen op morgen weer een beetje beter.

donderdag 19 maart 2020

Helaas weer het blog nodig

Helaas is het weer nodig om het blog te gebruiken.

Afgelopen dinsdag werden wij op ons vakantie adres gebeld met de mededeling dat Lazlo was opgenomen in het ziekenhuis.

Hij had weer net als de vorige keer in januari ( deze keer kon ik niet op het blog schrijven ivm inloggegevens)

Tijdens het laatste rondje met naar bed gaan kreeg Lazlo het benauwd en kwam er allemaal bloed via de canule naar buiten.

In het ziekenhuis is een CT-scan gemaakt en daaropzagen ze lekkage bij een bloedvat bij de long.

In eerste instantie hebben ze Lazlo kunstmatig in slaap gehouden totdat hij op de OK behandeld kon worden.

Op de OK hebben ze via een bloedvat in z'n lies, de lekkende ader dicht gebrand.

Uiteraard zat er weer een longontsteking, dit is helaas weer een gevolg van het bloeden.
Deze longontsteking wordt veroorzaakt door hetzelfde beestje als die van de vorige keer, en deze wordt uiteraard weer bestreden met antibiotica.

Ze denken wel dat de antibiotica bezig is om aan te slaan, want de waardes waren niet verder gestegen vandaag.

Helaas was dit vandaag nog niet te merken, Lazlo was toen wij vanmiddag bij hem waren heel erg benauwd en erg oncomfortabel.

De benauwdheid viel niet te verklaren, zijn saturate was prima.

Lazlo gaf aan dat hij graag wilde dat ik bij hem bleef, maar dat mag niet.(ivm corona)
Ook liet hij mij weten dat hij bang was om dood te gaan, zo benauwd had hij het.

Na een gesprek met de verpleging is er een IC-arts bijgehaald en hebben we daar ook nog samen mee van gedachten gewisseld.

Lazlo zou er zelf ook geen moeite mee gehad hebben als ze hem kunstmatig in slaap hadden gebracht en pas zouden wakker maken als de longontsteking een flink eind op de terugweg zou zijn.

Dit werd goed begrepen, maar was niet de beste optie.
In samenspraak met Lazlo is er besloten dat hij een kalmerendmiddel zou krijgen waar hij ook wat slaperig van kan worden.
Met dit middel ging men kijken of dit wat verlichting zou geven.

Dit is direct opgestart en toen wij een kwartiertje  later weggingen was hij gelukkig al een stuk rustiger.

Rond etenstijd heb ik nog een keer naar het ziekenhuis gebeld en toen was hij volgens de verpleging heel rustig en had het niet meer benauwd.

Hij had zelf ook gevraagt of het middel in een wat lagere dosering gegeven kon worden.
Dit was ook afgesproken dat hij dit zelf kon aangeven.

Helaas mogen we maar 1 uur per dag op bezoek bij Lazlo, dit ook ivm het coronavirus.
Het lastige hiervan is ook dat 'hoewel ze erg hun best doen' Lazlo vaak niet begrijpen, en daar ontstaat dan een wederzijdse frustratie uit.
Dut gaven zowel Lazlo als de Arts als de verpleging aan.

Er hangt wel weer een lijstje met de nodige steekwoorden.
En dan is het maar weer hopen dat het allemaal niet te lang gaat duren en hij weer snel naar huis mag.

Ook is Lazlo getest op corona, maar daar is hij gelukkig negatief op getest.

Nou ik denk dat ik het verhaal weer zo goed mogelijk heb uitgelegt.

Wij gaan over niet al te lange tijd proberen onze jetlag weg te slapen, nadat we eerst nog even naar het ziekenhuis hebben gebeld, maar we gaan er vanuit dat alles nog okee zal zijn.

Ik hoop snel weer goed nieuws te kunnen delen met jullie.


zondag 29 september 2019

Maar weer eens een update

Het is alweer een aardige tijd geleden sinds het laatste blog.

Ik ben heel vaak van plan om een stukje te schrijven, maar heb er zo weinig tijd  voor,  en als ik dan even tijd heb is het ook weleens fijn om even gewoon niets te doen.

Inmiddels zijn we alweer 6 weken thuis.
In het begin was het best allemaal flink wennen en uitvinden  hoe en wat we moesten doen.
Maar zo zachtjes aan begint het allemaal wel routine te worden.

Ik slaap nog wel bij Lazlo op de bank, alleen slapen is nog te spannend.
Afgelopen week heeft Céleste een keer bij Lazlo geslapen en hebben de kindjes bij ons boven gelogeerd.
Dit is bij alle partijen goed bevallen, dus dat gaan we vaker doen.

Verder gaan we 2 keer per week naar de Plantage voor revalidatie.
Lazlo krijgt daar fysiotherapie, logopedie en ergotherapie.
Dinsdag komt er een bedrijf om te kijken voor een eigen rolstoel, douchestoel en tillift.
Wat we nu hebben is nog steeds van de uitleen.
We zijn benieuwd wat het gaat worden en hoelang het dan nog gaat duren voordat de spullen er zijn.
Bij dit aanmeten zijn de ergo en de fysio ook aanwezig.
Zij hebben er per slot veel meer verstand van dan wij van wat er nodig is.

Aan komende donderdag krijgt Lazlo z'n nieuwe eindelijk eens een keer  goed aangemeten  armspalken, en dan worden de nieuwe beenspalken gepast. Dan weer over 2 weken zijn de beenspalken klaar.
Bij de beenspalken staat zijn linkervoet die met de spitstenen nu in een stand van 50 graden.
 Maar bij de nieuwe hebben we met gipsen al een stand van 80 graden bereikt.
Dit is echt een hele verbetering, helaas nog net geen 90 graden maar daar worst aan gewerkt.

We zijn tot nu toe zo blij met de therapieën die Lazlo in de Plantage krijgt.
Ze denken echt met ons mee en geven opdrachten en vinden het ook fijn dat de buurvrouw Lazlo komt masseren ed (want dat komt ze nog steeds doen, en dat is zo fijn, Lazlo vind het altijd erg prettig als ze komt, ook al doet ze hem soms serieus pijn.
Maar alles voor het goede doel)

Verder zit Lazlo op de dagen dat hij niet naar de Plantage moet achter z'n fiets.
De ene dag traint hik dan zijn armen en de andere dag benen.
Benen doet hij al een poosje actief en de laatste paar keer mer weerstand 1 ipv weerstand 0.
En vandaag heeft hij voor het eerst ook actief met z'n armen gefietst van de 75 minuten 30 minuten actief.
Het fietsen is vaak ruim een uur, dus hij is goed  bezig.

Verder proberen we ook elke  dag armen en benen goed door te bewegen en oefeningen hiermee te doen.
Bij de fysio heeft Lazlo de afgelopen 2 keer romp oefeningen gedaan.
Liggend op een bed hoofd omhoog en daarna hoofd en schouders, en benen opgetrokken en dan van links naar rechts draaien.

Helaas hadden we vorige week een incidentje.
Lazlo had weer last van een slijmprop en had het erg benauwd.
Zo erg dat hij zelf vroeg om 112 te bellen.
Ondertussen tijdens het wachten op de ambulance hebben we weer de binnen canule gewisseld en met de ballon beademd en uitgezogen en daar is Lazlo gelukkig weer flink van opgeknapt.
Tijdens het uitzuigen en met de wissel van de binnencanule kwam er een flinke slijmprop mee, en methet ballonneren konden we gelukkig weer voldoende lucht naar binnen krijgen.
Lazlo was bij aankomst van de ambulance weer okee.

Wij Céleste, Jacques en ik hebben van het ambulance personeel een compliment gekregen dat we zo goed hadden gehandeld.
Dit geeft ons en Lazlo wel een goed gevoel, dat we in noodsituaties ook goed kunnen handelen.

Dit avontuur is dus weer met een sisser afgelipen, Lazlo mocht en kon gelukkig lekker  thuis blijven.
En we hopen maar weer dat dit niet nog eens gebeurd.

Verder gaat het eten en drinken ook allemaal steeds beter.
We zoeken wel goed naar voedsel wat goed te kauwen en te slikken is.

Ik denk dat ik voor nu wel weer even alles heb genoemd wat er in de afgelopen periode is gebeurd.
Tot het volgende blog, dit komt als ik weer voldiende te vermelden heb.

En natuurlijk nogmaals enorme dank voor het doneren, het is werkelijk hart verwarmend hoeveel mensen hebben gedoneerd.
En ook zoveel  mensen die we niet eens kennen.
Dank dank dank

maandag 9 september 2019

Alweer ruim 3 weken thuis.

Inmiddels zijn we alweer ruim 3 weken thuis.
En alles gaat steeds meer vanzelf sprekend.

Vooral de eerste dagen was het enorm zoeken naar van alles, en wennen.
Maar alles begint zachtjes aan een beetje vanzelf te gaan.

Vanaf week twee mag Lazlo al naar de Plantage voor therapie.
We gaan daar 2 keer per week naar toe en dan krijgt Lazlo logopedie en fysiotherapie en als het nodig is ergotherapie.
Vorige week zijn er nieuwe spalken aangemeten voor z'n armen.
Deze worden volgende week gepast en dan weer na 2 weken zijn ze klaar.

Als ze volgende week de armspalken komen passen, worden  er ook nieuwe beenspalken aangemeten.
Bij de linker beenspalk komt er een soort scharnier in te zitten wat 's nachts een soort van tegendruk geeft om de spitsvoet te corrigeren.

Bij de fysio heeft Lazlo al met gewichten met z'n armen geoefend, en vandaag waren de benen aan de beurt met de legpress.
De fysio was blij verrast hoeveel kracht Lazlo in zijn benen heeft.

Dit blijkt wel dat hij dat heeft, want in de afgelopen weken heeft Lazlo al heel wat keer gefietst en hij fietst nu 5.5 kilometer verder dan 3 weken geleden in een zelfde fiets tijd.

Bij de logopedie wordt er ook wel leuk ingespeeld op Lazlo zijn interesse.
Zo moet hij de moeilijke namen van de moto GP rijders uitspreken.
En hij gaat oefenen aan het eind van elke les op het plagerijtje wat wij altijd tegen Féline zeggen.
(FÉLINE PIENE POEPCHINEES "Féline zegt dan" ....."ik ben niet een poepchinees ik ben een" KAKELKIP)

We zijn erg tevreden over hoe er wordt meegedacht en gedaan wordt in de Plantage.
En Lazlo doet vreselijk zijn best.